Tην Κυριακη…

 

Ελλάδα!

Μάλιστα, την Κυριακή επιστρέφω Ελλάδα! Γιουχου? Όχι δεν πετώ από χαρά…γιατί κάνεις δεν θα ναι Ηράκλειο , μόνο ένα-δυο άτομα που θέλω πολύ να δω, πέρα από αυτά όμως ΚΑΝΕΙΣ! Ούτε καν η Waldorf! (φτου!). Θέλω να πάω κατευθείαν Ρέθυμνο , γίνεται? ΟΟΟΟΟΟΧΙ, θα πει η Γκεστάπο, έχεις οικογένεια και υποχρεώσεις…(να μην δείξουμε ότι το παιδί μας γύρισε από τη ξενιτιά?)

Ένα μήνα τώρα ασχολούμαι με αυτές, όποτε κατεβαίνω Ελλάδα θέλω να κατεβαίνω ως τουρίστρια!!!Αμέ, τουρίστρια! Δεν θέλω γκρίνια για το ωράριο των εξόδων μου, δεν θέλω γκρίνια για το όσο θα λείπω , δεν θέλω γκρίνια..πολλά ζητώ ε?

Αποφάσισα λοιπόν, να κατέβω φέτος με κερί στα αφτιά ! Εγώ θα κάνω τις διακοπές μου και ας τολμήσουν να μου τις χαλάσουν!

DO IT LIST:

-να φάω σουβλάκι, μου λείψε

-να πάω για καφέ στο Φιξ και μετά για ποτό στην Ενοδία

-να πάρω το πάππου μου και να πάμε για μαριδούλα στο κολλητό του και να μου λένε ιστορίες για τη κατοχή και τις αστείες περιπέτειες τους στο ναυτικό (το τι φάρσες έχει κάνει ο πάππους μου, δεν περιγράφεται ,τέρας!)

-να πάμε οικογενειακώς για μπριζολίτσες στου Γιακουμη

-να πάρω το μπαμπά και να πάμε σινεμά και μετά βόλτα με τη μηχανή στη θάλασσα και να συζητάμε για τη ταινία (αγαπημένη μας συνήθεια)

-να ανεβαίνω επάνω στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού και εκεί να γκρινιάζω για τη γκεστάπο και να κάνω τσιγάρο στα κρυφά μιας και κάτω, στο σπίτι μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ!

-να παίρνω τα βιβλία μου και να πηγαίνω να διαβάζω στη θάλασσα ( εδω που τα λέμε,έχω καιρό , να κάτσω με τις ώρες να την κοιτώ)

-να πάω ένα τριημεράκι κάπου μακριά με τον άνδρα

-να στρώσουμε Κυριακάτικο τραπέζι και να γελώ με τις παρατηρήσεις της γιαγιάς στο πάππου και σε μένα, με τη γκρίνια της μαμάς, και με το πάππου που ασφυκτιεί μιας έχει τρεις γυναίκες πάνω από το κεφάλι του (γιαγιά,μαμά,εγώ)

-να πάω μια εβδομάδα Ρέθυμνο!

-να συνοδεύσω το μπαμπά στο κολύμπι του και εγώ να περπατώ με τις ώρες στην αμμουδιά

-να προμηθευτώ άπειρα ελληνικά βιβλία για να τα κουβαλήσω στη Λωζάννη

-να ανταλλάσσω ραβασάκια με το πάππου από το μπαλκονάκι της κουζίνας τους στην αυλή μας (είπαμε μεγάλος έρωτας)

-να περπατήσω στο Ηράκλειο και να βαρεθώ να λέω ‘’γεια,τι κάνετε? Ναι ναι γύρισα για ένα μήνα (όσο κι αν είναι εκνευριστικό,μου λείψε)

-να δω τη τρελή,μιας και μόνο αυτή θα ναι Κρήτη

μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα!

 

 

Από τις 19 που τέλειωσε η εξεταστική μου, νιώθω σαν να χω πέσει σε χειμερία νάρκη, βλέπω που και που και κανένα , αλλά από το Σαββατοκύριακο με φλερτάρει ξεδιάντροπα το κρεβάτι μου και μιας και έχω ξεσυνηθίσει σε τέτοιου είδους φλερτ , ενδίδω! (Ι. δεν εξαφανίστηκα κάλε, απλά έκανα παρέα στον Ορφέα)

Πάω να δω τώρα ο,τι ταινία μου ξέφυγα το τελευταίο μήνα, να διαβάσω Μπουκάι και να βγω έξω!

φιλιααα,

Στάλιν

Ζοριζομαι...

Πο πο πο ζοριζομαι αρκετα!

Σημερα η μερα ηταν λιγο-πολυ αποτυχια! (και συνεχιζει δηλαδη αφου θα μαι στη σχολη μεχρι τις 12´´00 το βραδυ).Ναι ξεχασα να κανω ενα refresh στη μνημα σας...Με το που γυρισα λοιπον απο Στρασβουργο (2.1) ξεκινησε αμεσως και ο αγωνας...διαβασματος!Καθημερινο προγραμμα? Ξυπνημα στις 7''00 το πρωι και σχολη στις 8''00,αντε το αργοτερο 8''30! (τελικη προσφορα)διαβασμα μεχρι τις 14''00,για να φαω τιποτα (απο βδομαδα που θα ναι αδειο το ψυγειο μου,αερα κοπανιστο) και στις 15''00 ξαααανα διαβασμα μεχρι τις 00''00...αντε να κανω κανενα διαλειμμα για κανενα τσιγαρο και αν! Κοντευω να το κοψω! Εδω και μπανιο που προλαβαινω να κανω ειναι θαυμα!(σοβαρολογω!)

Σημερα λοιπον, οπως ειπα η μερα ειναι ''πανα-αθλιοτατη'' αφου χθες γυρισα σπιτι και ανακατευομουν,ολα στριφογυρναγαν (σαν τις ασκησεις της μηχανικης με τις κυκλικες κινησεις)επεσα σα το τουβλο και κοιμηθηκα!Μεχρι εδω καλα,το ποτε ξυπνησα ειναι το θεμα!Ξυπνησα καλες 10''00 φτου!Και ξανα φτου μου! ''Ηλιθια,βληττο,τουβλο,salope,putain,merde...'' και παει λεγοντας,πηγα σχολη στις 11''00! Προσπαθησα να διαβασω τιποτις και κατα τις 14''00 πηγαμε με την Ι. σπιτι της,γιατι πεινουσαμε κι επειδη ομως εβρεχε πηραμε ποδηλατα,εγινα παπι! Φαγαμε, δεν μπορω να πω θεικο φαγητο' πατατες βραστες απο τα χερακια μου,τονο και καλαμποκι κονσερβουλας, και κατα τις 15''00 γυρισαμε σχολη και απο τοτε προσπαθω σαν...(οχι δεν το λεω)να λυσω ασκησεις αναλυσης...που οοοοσο κι αν διαβασω ο μαλακας ο Douchet θα βαλει τις αλυτες,μπα που να μην σωσει και βρει τον μεγενθυντικο του φακο...!-ναι κυκλοφορει με ενα τετοιο και οταν πας να του δειξεις ασκηση,τσουυυυπ να και ο μεγενθυντικος-

Ψυχραιμια...Περα απο αυτο ειμαι ακομα βρεγμενη,και παραλιγο να πεσω και απο την ταρατσα γιατι με τη βροχη γλυστρα και βρηκα τη μερα η καλη σου να φορεσω μπαλαρινες(βραβειο ανοιχτης παλαμης)Ναι καλα ακουσατε ταρατσα?Αφου τα Σαββατοκυριακα ειναι ανοιχτη μονο η βιβλιοθηκη και οπως ειναι φυσικο γεαματη!Ετσι, αμα καποιος δεν βρει χωρο παει στο κτιριο του τμηματος του, εμενα δεν με αρεσει το κτιριο μου που εξαλλου και αυτο γεματο ειναι, και παμε με την Ι. στο τμημα των περιβαλλοντολογων...κατι που δεν ειναι διολου απλο μιας και η καρτουλα μας δεν πιανει εκει και οι πορτουλες δεν ανοιγουν,αφηνουμε ανοιχτο παραθυρο το βραδυ της Παρασκευης και σκαρφαλωνουμε στη ταρατσα και μετα μπαιιιινουμε...(ιστοριες για αγριους ετσι?)

Οχι δειτε τι τραβαω για να διαβασω σαν ανθρωπος!

Δεν καταρρεω απλα μικρη μου waldorf,κοντευω να τρελαθω (παλι ρε παιδι μου, ακομα και τοσο μακρια που ειμαστε,ειμαστε στην ιδια φαση) και ολο αυτο θα διαρκεσει μεχρι τις 19.1. Απο μενα λοιπον, νεα απο τις 19.1 και μετα!

''παω λοιπον να κοιμηθω,
μηπως συμβει και ονειρευτω''

φιλιααααα
σταλιν!

ο χρόνος ό,τι παίρνει το παίρνει για πάντα…

Πέρασαν οι γιορτές, τα φωτάκια σιγά σιγά σβήνουν, επιστρέφουμε πίσω στα σπίτια μας, οι διακοπές τελειώνουν κι επιστρέφει η καθημερινότητα… Γύρισα λοιπόν κι εγώ… Πίσω στο σπίτι μου, που μου έλειψε και ξαφνικά όλα είναι πολύ περίεργα..είμαι κουρασμένη, ψυχολογικά εξουθενωμένη, δεν μπορώ ούτε να σκεφτώ πως πρέπει να φέρω σε πέρας εργασίες και υποχρεώσεις, πως πρέπει να διαβάσω για την εξεταστική. Το μόνο που θέλω είναι να μείνω στο κρεβάτι μου, να μη σηκωθώ, να μην απαντάω στα τηλέφωνα και να μην ανοίγω σε κανέναν…Θέλω μόνο να μείνω μόνη μου..και ξαφνικά νιώθω πως γυρίζω πίσω σε κάτι γνώριμο και καθόλου ευχάριστο που δεν θέλω να αντιμετωπίσω…Κουράστηκα..θέλω μόνο να αφεθώ κι ας είναι και κενό αυτό που με περιμένει..δεν θέλω άλλο να το παλεύω..θέλω μόνο να σταματήσω να προσπαθώ και να καταρρεύσω!! Μπορώ όμως;;;

Πάω να ντυθώ και να βάλω το καλό μου χαμόγελο για να βγω.. waldorf

Καινουργιο...

ετος ερχεται ε? Δεεεεεεν ξερω τι να ευχηθω , ουτε τι να ζητησω...Φετος ειναι ολα τοσο διαφορετικα...Τοσα χρονια περνουσα Χριστουγεννα/παραμονη στη Κρητη με τους δικους μου...φετος ειμαι στη ξενιτια, οχι Λωζαννη,ειμαι Στρασβουργο στον κολλητο μου και θα τα περασουμε μαζι...(ειναι και ο ξαδερφος μου εδω και θα του κανουμε εκπληξη) χοχο

Καλα ειναι, μαλλον πολυ καλα...απλα απλα απλα ειμαι μακρια σου, μακρια απο την οικογενεια μου(που οσο κι αν με πρηζουν μου ελειψαν), μακρια απο τη Waldorf,μακρια απο τα στεκια μας...Μου ελειψαν οι κουραμπιεδες και τα μελομακαρουνα που εφτιαχνα με τη μαμα καθε χρονο,το τραπεζι της γιαγιας (μιαμ μιαμ) το τεραστιο δεντρο μας,το πανυπερτελεια στολισμενο σπιτακι μας,τα φωτακια στο δωματιο μου,η ανευρεση σπανιων και εξυπνων δωρων,η γκρινια της μανας ''πααααλι βγαινεις? Γιατι μυριζεις αλκοολ και τσιγαρο?'',το ασφυκρικα γεματο κεντρο του Ηρακλειου (τα νευρα μου τσιτωνουν στη σκεψη και μονο),να πηγαινω να παιρνω την waldorf απο τη δουλεια και να ψαχνουμε δωρα,η εξοδος της παραμονης ντυμενες στη τριχα,να γκρινιαζω για τις πλατφορμες (μια ζωη με κοβουν αλλα τις λατρευω ''τι ειναι ο πονος μπρος στην ομορφια?'') και ολα τα ευτραπελα...Καλο και το εξωτερικο αλλα σα το τοπο σου...τιποτααααα!

Μμμ, περα απο αυτα...μου αρεσει το Στρασβουργο το πα? Μου αρεσει γενικα η Γαλλια , θα θελα να ζησω στο Παρισακι καποια μερα...Σημερα λοιπον,φορεσα το μπερεδακι μου (μπηκα στο κλιμα) και το παιξα γαλλιδα,αφου τοσα γαλλικα ουτε στη σχολη δεν εχω μιλησει πλεον,''εβρισα'' ευγενικα την μεσιτρια του Γ. που το σπιτι εχει γεμισει υγρασια,διαβασα, πηγαμε να κανουμε διαφορα ψωνια για το τραπεζι που ετοιμαζουμε (πως σκατα λενε en francais τη σκονη γαρυφαλλου? merde!),και γενικα το πηρα αποφαση...bachelor a lausanne et apres master, phD en France...δαγκωτο!Οι ξενερωτοι ελβετοι δεν κουνουν δεν λαλουν τιποτα! ουφ πολυ νεκρα ρε παιδι μου!Ηρθα εδω και ενιωσα λιγο Ελλαδα, με νεους να χοροπηδουν, να φωναζουν, να ξεφαντωνουν, αι στο καλο!

Ενω Ελβετια, μη γελασεις δυνατα ενοχλεις , μη μιλας δυνατα ενοχλεις , μη διασκεδαζεις ενοχλεις, μη μη μη μη μη...για αυτο οποτε βγαινω με τους Ελληνες μου,που λεω, περναω τελεια, γιατι γελαμε δυνατα, μιλαμε δυνατα, τραγουδαμε δυνατα...και αδιαφορουμε για τα ηλιθια βλεμματα...-μεγαλη παρενθεση εκανα- Ελληνες ειμαστε καλε!

Επειδη πρεπει να παω να ετοιμαστωωωωωωω καλη χρονια σε ολους και ευχομαι να βρειτε αυτο που ψαχνετεεεεεε! :)

πι.ες. καλε τι οικονομικη κριση λετε ? Εγω την Πεμπτη βρηκα το αεροδρομιο της Γενευης γεματο ελληνες, πιο πολλοι και απο τους ελβετους...πως φαινονται ομως οι μαλακες οι νεοπλουτοι ελληνες...ποπο μακρια!

καληηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη χρονιαααααααααααααααααααααααααααα
σταλιν

είναι στιγμές…

στη ζωή μας που νιώθουμε χαμένοι…Έτσι ακριβώς νιώθω και εγώ ΄ χαμένη.Έχω ξεχάσει    γιατί παλεύω.Όπως λέει και ο Πασχαλίδης, ‘’δεν ξέρω ποιον παλεύω να νικήσω…νιώθω να σφίγγουν το λαιμό μου κρύα χέρια .Έχω κουραστεί αρκετά αυτό το καιρό…κάθε μέρα ξυπνώ  6  το πρωί,πηγαίνω στη βιβλιοθήκη και φεύγω κατά τις 12 το βράδυ! Μόνο αυτο…και το Σαββατοκύριακο ούτε λόγος για έξοδο…πας καλά? Δεν έχω χρόνο…δεεεεν έχω!

Έχω ξεχάσει πως είναι να βγαίνεις, να πίνεις ποτάκι,καφέ με δικούς σου ανθρώπους, να ξεσκάς βρε παιδί μου…και όταν αναρωτιέμαι γιατί το κάνω όλο αυτό,ειλικρινά δεν ξέρω…Ενάμιση χρόνο τώρα , είμαι σε μια σχολή φαινομενικά απίστευτη! ΑΛΛΑ έμενα δεν μου αρέσει. Ναι το πα! Δεν μου αρέσει! Τι ? Είναι τέλεια και με πολλές προοπτικές…και? Έμενα δεν μου αρέσει! Εσάς μπορεί, να έρθετε λοιπόν και οι δυο σας να δώσετε εξεταστική και να χάσετε τα πάντα. Τι να γίνει η τόσο καλή, έξυπνη και  διαβαστερή σας επένδυση, βαρέθηκε! Βαρέθηκε να ακούει, ότι είναι έξυπνη και ότι θα γίνω λαμπρή…(@@@ χέστηκα!)

Είμαι αυτό που είμαι .

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΑΜΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ?

Όχι δεν μου αρέσει, μπορεί να πιάνω πέντε πράγματα παραπάνω στην ανάλυση, στη μηχανική και σε άλλα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μου αρέσει αυτό…Όχι , δεν μου αρέσει.

Θέλω να αλλάξω , και δεν ξέρω πως…Φοβάμαι πως έχω χάσει δυο χρόνια από τη ζωή μου…Από παντού δέχομαι πιέσεις και δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα αντέξω και αυτό που με φοβίζει πιο πολύ είναι ότι άμα συνεχιστεί αυτό θα καταλήξω να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου κάτι που δεν με γεμίζει καθόλου μα καθόλου…!

 

την κουρασμένη και βαριεστημένη

καληνύχτα μου,

Στάλιν.

 

 

 

 

“Μην το πεις πουθενά…

πια τα βράδια δεν κοιμάμαι…”

Άκουγα τώρα το ομώνυμο τραγούδι και ταυτίστηκα…τρέχω και δεν φτάνω λοιπό..μόνο που νομίζω το κάνω για να μην έχω χρόνο να σκεφτώ…εργασίες,πρόβες,σχολή,δουλειές συναντήσεις(έχω γίνει workholic???)…ο χρόνος κυλάει αργά κι είναι φορές που νιώθω πως βλέπω τη ζωή μου να περνάει μπροστά μου, σαν να μην είμαι εγώ…είναι χαζό θα μου πεις και το ξέρω..τι συνταρακτικό μπορεί να έχει συμβεί σε μια 19χρονη για να είναι έτσι;συνταρακτικό..τίποτα!όμως δεν ξέρω που βρήκα αυτό το κενό στο στομάχι που μου κάνει παρέα…

Σ’ αυτή τη φάση όμως θέλω να κλείσω το διακόπτη των ονείρων μου και να κοιμηθώ ένα 10ωρο χωρίς εφιάλτες και ταραγμένα όνειρα…θέλω να ξεκουραστώ και ν’ αρχίσω πάλι να τρέχω,να ξεχνιέμαι, να τελειώσω με τις υποχρεώσεις, να διώξω τον κόμπο από το λαιμό μου και τον κενό από το στομάχι μου…και μιας και αύριο είναι Κυριακή λέω να βάλω το σχέδιο μου σ’ εφαρμογή…!

Καλή μου επιτυχία…:) waldorf

χιονίζει και…

είμαι ευτυχισμένη…!Έκανα κοπάνα σήμερα, αλλά δεν με νοιάζει γιατί,

έπαιξα χιονοπόλεμο, γλίστρησα και πήρα μαζί μου τρία άτομα, φτιάξαμε ένα χιονάνθρωπο-παραλλαγή, έκανα τον κύκλο ενός τετραγώνου γιατί με κυνηγούσαν με χιονόμπαλες, γέλασα με την ψυχή μου όταν είδα παιδάκια να φτιάχνουν κάστρα χιονιού, απόλαυσα το χαμόγελο των γύρω μου, τα παπούτσια μου που έγιναν κάτασπρα και μετά μούσκεμα, ήπια ζεστό καφέ και με μια κουβέρτα κάτσαμε με μια φίλη  και κάναμε τσιγάρο στο μπαλκόνι βλέποντας τις νιφάδες χιονιού να προσγειώνονται στα αυτοκίνητα και στα δέντρα, και γιατί για πρώτη φορά στα χρονικά η τόσο καλά οργανωμένη Λωζάννη αποδιοργανώθηκε πλήρως λογω της συνεχόμενης χιονοθύελλας…

 

 

Φανταστείτε, το μετρό έκανε 1 ώρα  να έρθει και 1 ώρα για να φτάσει στο κέντρο,κάτι που υπό κανονικές συνθήκες κάνει σε πέντε λεπτά. Οι γραμμές των τηλεφώνων  δεν λειτουργούν και το internet σέρνεται…αλλά όλα αυτά μπροστά στα χιονισμένα δέντρα, στο χιόνι που φτάνει ως το γόνατο και τον καπνό από τις χιονισμένες καμινάδες, σου φαίνονται μηδαμινά.

την χιονισμένη καληνύχτα μου .

Στάλιν