Καινουργιο...

ετος ερχεται ε? Δεεεεεεν ξερω τι να ευχηθω , ουτε τι να ζητησω...Φετος ειναι ολα τοσο διαφορετικα...Τοσα χρονια περνουσα Χριστουγεννα/παραμονη στη Κρητη με τους δικους μου...φετος ειμαι στη ξενιτια, οχι Λωζαννη,ειμαι Στρασβουργο στον κολλητο μου και θα τα περασουμε μαζι...(ειναι και ο ξαδερφος μου εδω και θα του κανουμε εκπληξη) χοχο

Καλα ειναι, μαλλον πολυ καλα...απλα απλα απλα ειμαι μακρια σου, μακρια απο την οικογενεια μου(που οσο κι αν με πρηζουν μου ελειψαν), μακρια απο τη Waldorf,μακρια απο τα στεκια μας...Μου ελειψαν οι κουραμπιεδες και τα μελομακαρουνα που εφτιαχνα με τη μαμα καθε χρονο,το τραπεζι της γιαγιας (μιαμ μιαμ) το τεραστιο δεντρο μας,το πανυπερτελεια στολισμενο σπιτακι μας,τα φωτακια στο δωματιο μου,η ανευρεση σπανιων και εξυπνων δωρων,η γκρινια της μανας ''πααααλι βγαινεις? Γιατι μυριζεις αλκοολ και τσιγαρο?'',το ασφυκρικα γεματο κεντρο του Ηρακλειου (τα νευρα μου τσιτωνουν στη σκεψη και μονο),να πηγαινω να παιρνω την waldorf απο τη δουλεια και να ψαχνουμε δωρα,η εξοδος της παραμονης ντυμενες στη τριχα,να γκρινιαζω για τις πλατφορμες (μια ζωη με κοβουν αλλα τις λατρευω ''τι ειναι ο πονος μπρος στην ομορφια?'') και ολα τα ευτραπελα...Καλο και το εξωτερικο αλλα σα το τοπο σου...τιποτααααα!

Μμμ, περα απο αυτα...μου αρεσει το Στρασβουργο το πα? Μου αρεσει γενικα η Γαλλια , θα θελα να ζησω στο Παρισακι καποια μερα...Σημερα λοιπον,φορεσα το μπερεδακι μου (μπηκα στο κλιμα) και το παιξα γαλλιδα,αφου τοσα γαλλικα ουτε στη σχολη δεν εχω μιλησει πλεον,''εβρισα'' ευγενικα την μεσιτρια του Γ. που το σπιτι εχει γεμισει υγρασια,διαβασα, πηγαμε να κανουμε διαφορα ψωνια για το τραπεζι που ετοιμαζουμε (πως σκατα λενε en francais τη σκονη γαρυφαλλου? merde!),και γενικα το πηρα αποφαση...bachelor a lausanne et apres master, phD en France...δαγκωτο!Οι ξενερωτοι ελβετοι δεν κουνουν δεν λαλουν τιποτα! ουφ πολυ νεκρα ρε παιδι μου!Ηρθα εδω και ενιωσα λιγο Ελλαδα, με νεους να χοροπηδουν, να φωναζουν, να ξεφαντωνουν, αι στο καλο!

Ενω Ελβετια, μη γελασεις δυνατα ενοχλεις , μη μιλας δυνατα ενοχλεις , μη διασκεδαζεις ενοχλεις, μη μη μη μη μη...για αυτο οποτε βγαινω με τους Ελληνες μου,που λεω, περναω τελεια, γιατι γελαμε δυνατα, μιλαμε δυνατα, τραγουδαμε δυνατα...και αδιαφορουμε για τα ηλιθια βλεμματα...-μεγαλη παρενθεση εκανα- Ελληνες ειμαστε καλε!

Επειδη πρεπει να παω να ετοιμαστωωωωωωω καλη χρονια σε ολους και ευχομαι να βρειτε αυτο που ψαχνετεεεεεε! :)

πι.ες. καλε τι οικονομικη κριση λετε ? Εγω την Πεμπτη βρηκα το αεροδρομιο της Γενευης γεματο ελληνες, πιο πολλοι και απο τους ελβετους...πως φαινονται ομως οι μαλακες οι νεοπλουτοι ελληνες...ποπο μακρια!

καληηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη χρονιαααααααααααααααααααααααααααα
σταλιν

είναι στιγμές…

στη ζωή μας που νιώθουμε χαμένοι…Έτσι ακριβώς νιώθω και εγώ ΄ χαμένη.Έχω ξεχάσει    γιατί παλεύω.Όπως λέει και ο Πασχαλίδης, ‘’δεν ξέρω ποιον παλεύω να νικήσω…νιώθω να σφίγγουν το λαιμό μου κρύα χέρια .Έχω κουραστεί αρκετά αυτό το καιρό…κάθε μέρα ξυπνώ  6  το πρωί,πηγαίνω στη βιβλιοθήκη και φεύγω κατά τις 12 το βράδυ! Μόνο αυτο…και το Σαββατοκύριακο ούτε λόγος για έξοδο…πας καλά? Δεν έχω χρόνο…δεεεεν έχω!

Έχω ξεχάσει πως είναι να βγαίνεις, να πίνεις ποτάκι,καφέ με δικούς σου ανθρώπους, να ξεσκάς βρε παιδί μου…και όταν αναρωτιέμαι γιατί το κάνω όλο αυτό,ειλικρινά δεν ξέρω…Ενάμιση χρόνο τώρα , είμαι σε μια σχολή φαινομενικά απίστευτη! ΑΛΛΑ έμενα δεν μου αρέσει. Ναι το πα! Δεν μου αρέσει! Τι ? Είναι τέλεια και με πολλές προοπτικές…και? Έμενα δεν μου αρέσει! Εσάς μπορεί, να έρθετε λοιπόν και οι δυο σας να δώσετε εξεταστική και να χάσετε τα πάντα. Τι να γίνει η τόσο καλή, έξυπνη και  διαβαστερή σας επένδυση, βαρέθηκε! Βαρέθηκε να ακούει, ότι είναι έξυπνη και ότι θα γίνω λαμπρή…(@@@ χέστηκα!)

Είμαι αυτό που είμαι .

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΑΜΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ?

Όχι δεν μου αρέσει, μπορεί να πιάνω πέντε πράγματα παραπάνω στην ανάλυση, στη μηχανική και σε άλλα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μου αρέσει αυτό…Όχι , δεν μου αρέσει.

Θέλω να αλλάξω , και δεν ξέρω πως…Φοβάμαι πως έχω χάσει δυο χρόνια από τη ζωή μου…Από παντού δέχομαι πιέσεις και δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα αντέξω και αυτό που με φοβίζει πιο πολύ είναι ότι άμα συνεχιστεί αυτό θα καταλήξω να κάνω για το υπόλοιπο της ζωής μου κάτι που δεν με γεμίζει καθόλου μα καθόλου…!

 

την κουρασμένη και βαριεστημένη

καληνύχτα μου,

Στάλιν.

 

 

 

 

“Μην το πεις πουθενά…

πια τα βράδια δεν κοιμάμαι…”

Άκουγα τώρα το ομώνυμο τραγούδι και ταυτίστηκα…τρέχω και δεν φτάνω λοιπό..μόνο που νομίζω το κάνω για να μην έχω χρόνο να σκεφτώ…εργασίες,πρόβες,σχολή,δουλειές συναντήσεις(έχω γίνει workholic???)…ο χρόνος κυλάει αργά κι είναι φορές που νιώθω πως βλέπω τη ζωή μου να περνάει μπροστά μου, σαν να μην είμαι εγώ…είναι χαζό θα μου πεις και το ξέρω..τι συνταρακτικό μπορεί να έχει συμβεί σε μια 19χρονη για να είναι έτσι;συνταρακτικό..τίποτα!όμως δεν ξέρω που βρήκα αυτό το κενό στο στομάχι που μου κάνει παρέα…

Σ’ αυτή τη φάση όμως θέλω να κλείσω το διακόπτη των ονείρων μου και να κοιμηθώ ένα 10ωρο χωρίς εφιάλτες και ταραγμένα όνειρα…θέλω να ξεκουραστώ και ν’ αρχίσω πάλι να τρέχω,να ξεχνιέμαι, να τελειώσω με τις υποχρεώσεις, να διώξω τον κόμπο από το λαιμό μου και τον κενό από το στομάχι μου…και μιας και αύριο είναι Κυριακή λέω να βάλω το σχέδιο μου σ’ εφαρμογή…!

Καλή μου επιτυχία…:) waldorf

χιονίζει και…

είμαι ευτυχισμένη…!Έκανα κοπάνα σήμερα, αλλά δεν με νοιάζει γιατί,

έπαιξα χιονοπόλεμο, γλίστρησα και πήρα μαζί μου τρία άτομα, φτιάξαμε ένα χιονάνθρωπο-παραλλαγή, έκανα τον κύκλο ενός τετραγώνου γιατί με κυνηγούσαν με χιονόμπαλες, γέλασα με την ψυχή μου όταν είδα παιδάκια να φτιάχνουν κάστρα χιονιού, απόλαυσα το χαμόγελο των γύρω μου, τα παπούτσια μου που έγιναν κάτασπρα και μετά μούσκεμα, ήπια ζεστό καφέ και με μια κουβέρτα κάτσαμε με μια φίλη  και κάναμε τσιγάρο στο μπαλκόνι βλέποντας τις νιφάδες χιονιού να προσγειώνονται στα αυτοκίνητα και στα δέντρα, και γιατί για πρώτη φορά στα χρονικά η τόσο καλά οργανωμένη Λωζάννη αποδιοργανώθηκε πλήρως λογω της συνεχόμενης χιονοθύελλας…

 

 

Φανταστείτε, το μετρό έκανε 1 ώρα  να έρθει και 1 ώρα για να φτάσει στο κέντρο,κάτι που υπό κανονικές συνθήκες κάνει σε πέντε λεπτά. Οι γραμμές των τηλεφώνων  δεν λειτουργούν και το internet σέρνεται…αλλά όλα αυτά μπροστά στα χιονισμένα δέντρα, στο χιόνι που φτάνει ως το γόνατο και τον καπνό από τις χιονισμένες καμινάδες, σου φαίνονται μηδαμινά.

την χιονισμένη καληνύχτα μου .

Στάλιν

μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε…

Περνάνε λοιπόν οι μέρες στην όμορφη Λωζάννη… από χτες το απόγευμα είμαι με τη μικρή και χαρωπή statler (τις προηγούμενες μέρες είχε σχολή ή διάβασμα).

Βραδυνή βόλτα:

Αφού πήγαμε σινεμά το απόγευμα κάναμε βόλτα στην πόλη… δεν ξέρω λοιπόν τι έχει πάθει αυτές τις μέρες η φίλη μου και όλο φτιάχνει λέξεις!Το πιο γαμάτο ήταν χτες το βράδυ..εκεί που τρώω ακούω ξαφνικά “κοίτα μαλάκα μια μαλαστούπα”...Ναι,ναι,όπως το διαβάζετε!Μαλαστούπα λοιπόν,για όσους δεν ξέρουν είναι ο βρεγμένος σκύλος!Από τότε αποκαλεί όλυς τους σκύλους έτσι,το θυμάται και γελάει μόνη της,επίσης το θεωρεί μεγαλή ανακάλυψη και χαίρεται!

(<--- μααα ειναι το βρεγμενο χαρτονι ‘’statler’’)

Επιδρομή στο ΙΚΕΑ:

Σήμερα πήγαμε ΙΚΕΑ. αγοράσαμε ό,τι εξοπλισμό χρειαζόταν για το σπιτάκι της και γυρίσαμε!Μεταξύ άλλων πήραμε ένα κατσαβίδι μπαταρίας-άχρηστο εν τέλει γιατί δεν έχουμε κομπρεσερ για να κρεμάσουμε κουρτίνες-και ένα πουφ πασχαλίτσα που φουσκώνει με το πιστολάκι των μαλλιών. Μέχρι βέβαια να το ανακαλύψουμε η καλή μου, είχε πέσει σε κατάθλιψη για το καινούριο πουφ..Πριν λοιπόν να διαβάσει τις οδηγίες, αποφάσισε να κλείσει το στόμιο που ήταν μεγάλο,να βάλει ένα καλαμάκι του φραπέ και άρχισε να φυσάει! Κορυφή το θέαμα!!!Επίσης,από αυτή τη βόλτα έχω να σημειώσω πως κοπάνησα έναν άνθρωπο στο μετρό με μια απλώστρα και παραλίγο να σπάσω κάτι σαλατιέρες…! (δεν την έσπασα και αυτό είναι που μετράει!)

Παραληρήματα:

Τρια τα παραληρήματα αυτές τις μέρες:

1)Την Κυριακή πήγαμε εκδρομή στη Βέρνη και η καλή μου έβριζε που αντί να μιλάνε γαλλικά μιλούσαν γερμανικά!(απίστευτη γκρίνια με τα γαλλικά της!) και επίσης με έβριζε γιατί είχαμε μαζί μας μια σπασμένη ομπρέλα,που δυσκολευόμουν να χρησιμοποιήσω καθώς έβρεχε καταρρακτωδως και φυσούσε! Τελικά βραχήκαμε!Περιπέτεια στη ζωή!

2)Σχολιάζει ό,τι περίεργο δει σε περαστικούς και συμφοιτητές!Τι φοράνε,τι ακούνε,τι λένε!Τα πάντα!Απίστευτη!:Ρ

(<--- Επ επ, υπερβαλλεις! Αμα ερχεται ο αλλος και ενω σε βλεπει φορτωμενο με πραγματα και σε σπρωχνει για να κατσει επειδη δεν μπορει να περιμενει δυο γαμημενες στασεις εεεεε τον κραζω, επισης , αμα ενα μετρο ειναι γεματο και ολοι εχουν στη διαπασων την μουσικη τους εεεε λιγο θελει να τρελαθεις απο τοσους διαφορετικους ηχους ‘’statler’’)

3) ”θέλω ένα γατούλη! ” το τελευταίο και πιο επίμονο παραλήρημα! Δεν μπορώ άλλο!!Από το πρωί μέχρι το βράδυ λέει αυτή τη φράση-και με παράπονο στη φωνή,ναζιάρικα!Ενα γατούλη κι ένα γατούλη!Αν δω γάτα τη σφάζω έτσι που με έχει κάνει!!Ασε που έχω αλλεργίες στις γάτες!Κανένας σεβασμός!

(Καθώς γράφω την ακούω από μέσα:”Ένας γατούλης είναι λίγος πολύ λίγος…”,¨αν δεν μου πάρετε γατούλη θα σας καταγγείλω όλους!”)

Αυτά τα ολίγα νέα!Πάω να ετοιμαστώ να βγούμε!

φιλιά,waldorf

επιτέλους μαζί!

αποφασίσαμε να πούμε ένα γεια με ένα λίγο διαφορετικό τρόπο και μαζί … ειδου το αποτέλεσμα :

απόπειρα 1.

cut!

απόπειρα 2.

 

και τέλος…

τα καταφεραμεεεεε…!

φιλιά πολλά,

waldorf και Στάλιν!

ταξιδάκι!!!:)

Σου έρχομαι!Αν και αρχικά με αγχώνει λίγο το ταξίδι γιατί θα είμαι μόνη, θέλω τόσο πολύ να μπω στο αεροπλάνο, να αφήσω πίσω μου το τρέξιμο και να έρθω εκεί..θέλω να δω το σπιτάκι σου,την πόλη σου, τη ζωή σου…θέλω να κοιμηθείς στην αγκαλιά μου και να ξέρω πως σου πήρα το άγχος,να σε κοπανήσω γιατί μου σπας τα νεύρα,να κάνουμε βλακείες,να γελάσουμε,να κάνουμε βόλτες….να μπω στη ζωή σου εκεί!:)

Τρέχω λοιπόν αυτή τη βδομάδα να τελειώσω εργασίες και να φέρω υποχρεώσεις σε πέρας για να τα παρατήσω μετά όλα και να έρθω σε σένα!Κάνω λοιπόν ένα κατάλογο με τα πράγματα που θα φέρω,φτιάχνω βαλίτσα,φορτίζω το mp3 μου(για να έχω μουσική στο ταξίδι) και ανυπομονώ για τη στιγμή που θα σε δω στο αεροδρόμιο κι όλοι θα μας κοιτάνε περίεργα που θα φλυαρούμε στα ελληνικά..!πάω λοιπόν να συνεχίσω…
waldorf